Sówki
Tygryski
Stokrotki
Uśmiechnięte chmurki
Odważne Kotki

„Kiedy śmieje się dziecko, śmieje się cały świat."
Janusz Korczak

Przedszkole 172
im. Danuty Wawiłow
01-149 Warszawa
ul.Żytnia 71

tel/fax.22 632 63 63

Tego się uczymy

Witamy Was serdecznie.

Niestety, nie możemy spotkać się w naszym Przedszkolu, ale mamy dla Was propozycje miłego spędzenia tego czasu w domu :)

Odważny Kotku, powitajmy się wesoło piosenką:

Wszyscy są, witam was,
zaczynamy, już czas.
         Jestem ja, jesteś ty,     
raz, dwa, trzy!

 

Dzień dobry Odważny Kotku, to nasze ostatnie spotkanie - w poiedziałe widzimy się w przedszkolu! Dzisiaj zabieram Cię do muzeum. Którego? Sam możesz wybrać: Muzeum Fryderyka Chopina czy Zamek Królewski? Zapraszam.

 

„Co gromadzimy w muzeum?” – zabawa słownikowa. Odważny Kotku pamiętasz, że muzeum może wyglądać inaczej? Jeżeli nie to popatrz:

    skansen                         muzeum pałacowe

izba pamięci

W każdym muzeum są gromadzone i prezentowane inne przedmioty. Popatrz na ilustrację i powiedz jakie eksponaty można zobaczyć w muzeach.

Odważny Kotku powiedz: Dlaczego gromadzimy różne rzeczy i pokazujemy je na wystawach? Brawo! W muzeum zdobywamy wiedzę o przeszłości.

Seba zaprasza - Pomysł na majówkę - wirtualny spacer muzea

 

https://view.genial.ly/5ea99206bcafac0d9fde501d/vertical-infographic-list-muzea

https://view.genial.ly/5ea99206bcafac0d9fde501d/vertical-infographic-list-muzea

https://view.genial.ly/5ea99206bcafac0d9fde501d/vertical-infographic-list-muzea

Odważny Kotku zapraszam Cię do wspólnej zabawy przy muzyce. Pamiętasz jak się razem  bawiliśmy?

Koniki - https://www.youtube.com/watch?v=qjPRAGyeYJA

„Ciepło – zimno”:

Odważny Kotku -  zaproś do zabawy rodziców, rodzeństwo. Wybierz przedmiot, który za chwilę, ktoś z Was schowa. Jeden z uczestników opuszcza miejsce w którym się bawicie, a drugi ukrywa przedmiot. Zapraszam, zaczynamy: gdy osoba jest daleko od schowanego przedmiotu mówimy: Zimno. Gdy się zbliża mówimy: Cie­plej. Gdy jest blisko, mówimy: Ciepło. Gdy jest tuż, tuż, mówimy: Gorąco!

 

„Grzeczne słówka” – Odważny Kotku posłuchaj piosenki.

Grzeczne słówka

sł. Agnieszka Galica, muz. Danuta i Karol Jagiełłowie

Już od taty i od mamy,

te trzy słowa dobrze znamy,

które bardzo ważne są dla wszystkich z nas.

Te magiczne słowa trzy,

pewnie znasz je także ty,

używajcie ich na co dzień, proszę was.

 

Ref.: Przepraszam, proszę, dziękuję,

to zwykle w życiu skutkuje,

niech dobre więc wychowanie,

na zawsze z tobą zostanie. (bis)

 

Ludzie dobrze wychowani,

tak mówiła nasza pani,

i to prawda, sprawdziliśmy, wierzcie mi,

te trzy słowa dobrze znają

i ich ciągle używają,

więc nie zapominaj o nich także ty.

Ref.: Przepraszam, proszę, dziękuję…

 

Przestaliśmy już być mali,

więc będziemy nauczali,

jak używać tych magicznych, pięknych słów.

Aby świat był dużo lepszy,

ludzie stali się grzeczniejsi,

by obyczaj ten zagościł u nas znów.

Ref.: Przepraszam, proszę, dziękuję…

                 „Grzeczne słówka”:

https://www.youtube.com/watch?v=Br8mcZ6J1Nw

 

„Jaki to instrument?” – Odważny Kotku powiedz: Jakie instrumenty muzyczne znasz? Na pewno grałeś na jakimś instrumencie? Jakim?  Odważny Kotku poznaj instrumenty, obejrzyj poniższy filmik pt. "Wizyta w szkole muzycznej":

Wizyta w szkole muzycznej: https://www.youtube.com/watch?v=f43qSH2Nq9w

 

 

„Robimy instrumenty” – Odważny Kotku jeśli chcesz, możesz wykonać wybrany przez Ciebie instrument muzyczny.

Odważny Kotku, tutaj zobaczysz pomysły na wykonanie pracy: https://ekodziecko.com/category/instrumenty

Liczę na Twoją kreatywność!

 

Kochani, jeśli możecie zrobić zdjęcia Waszych prac i wysłać  je na nasz grupowy mail odwaznekotki@op.pl, z przyjemnością je obejrzymy!

 

Odważny Kotku, dzisiaj zabieram Cię do... No właśnie, gdzie? Popatrz na obrazek i może sam odgadniesz?

Świetnie! Dzisiaj odwiedzimy teatr. Posłuchaj wiersza Joanny Kulmowej "Po co jest teatr?"

A teraz, Odważny Kotku odpowiedz na pytania dotyczące tekstu: O jakim miejscu opowiada wiersz? Co niezwykłego dzieje się w teatrze? Po co jest teatr? Zobacz jak recytują i inscenizują wiersz młodzi aktorzy.

„W teatrze” - film edukacyjny. Odważny Kotku czy byłeś kiedyś w teatrze? A pamiętasz przedstawienia teatralne w naszym przedszkolu? Jestem pewna, że znasz słownictwo związane z teatrem, nazwy przedmiotów, rodzaje lalek i zawody ludzi pracujących w teatrze. Dla przypomnienia zobacz filmik.

Odważny Kotku, pamiętasz jak należy zachowywać się w teatrze? Jakich rad udzielisz osobie, która pierwszy raz wybiera się na spektakl teatralny? Niektóre zasady zostały przedstawione w krótkich filmkach. Obejrzyj je.

 

Kukiełka z łyżki drewnianej” – zabawa plastyczna. Odważny Kotku, aby wykonać kukiełkę potrzebujesz: jedną drewnianą łyżkę, włóczkę, kokardki, klej, ścinki tkanin lub serwetki, folię samoprzylepną lub taśmę dwustronną, drucik, nożyczki. Ozdaób drewnianą łyżkę tak, aby powstała postać – doklej włosy, elementy twarzy, ubranie. Z drutu zrób ręce. Drucik mozesz zastąpić innymi materiałami (sznurkiem, wstążką, paskami papieru). Powodzenia! A może wolisz zrobić swój własny teatr W filmiku pokazane są potrzebne materiały i sposób wykonania. Jeżeli chcesz to poproś rodziców o zrobienie zdjęcia i przesłanie na grupowego maila odwaznekotki@op.pl. Czekamy na wasze prace.

 

„W kinie” – Odważny Kotku posłuchaj wiersza:

W kinie

Autor nieznany

 

Piegowaty Jaś z Radzynia

co sobotę szedł do kina.

Co sobotę wszyscy w kinie

mieli dość Jasiowych minek.

Bo ten piegowaty chłopak

wszystko robił tam na opak,

głośno gadał, jadł, szeleścił,

ze sześć paczek chrupek zmieścił.

Potem czas na popijanie,

puszek z sykiem otwieranie,

tupot nóg i głośne śmiechy,

ależ Jasio miał uciechę!

Jaś się dziwił, że dziewczyna

żadna nie chce z nim do kina.

A koledzy też nie chcieli,

widząc Jasia osłupieli…

Pewnej soboty bez jego wiedzy

usiedli za nim jego koledzy,

jedli i pili głośno chrząkając,

i Jasiowi w fotel często stukając.

Jasia Pieguska złość już rozsadza!

A widzisz Jasiu, jak to przeszkadza…

„cicho” – wyszeptał – „film oglądajcie…”

I w oglądaniu nie przeszkadzajcie.

 

Odważny Kotku powiedz: Gdzie co sobotę chodził Jaś? Co on tam robił? Czy to było właściwe zachowanie? Co się stało pewnej soboty? Czy zachowanie kolegów przeszkadzało Jasiowi?

„Jak należy kulturalnie zachować się w kinie?” – zabawa dydaktyczna. Odważny Kotku posłuchaj zdań i postaraj się określić, czy to jest właściwe, czy też niewłaściwe zachowanie. Uzasadnij, dlaczego tak myślisz:

  • W kinie jemy chipsy i głośno szeleścimy torebkami;
  • W kinie spokojnie oglądamy film, nie komentując sytuacji;
  • W kinie kładziemy nogi na fotel sąsiada, bo tak jest nam wygodnie siedzieć;
  • W kinie siadamy wygodnie, ale tak, aby nikomu nie przeszkadzać;
  • W kinie jemy i pijemy, głośno chrząkając.

 

„Bajkowe przedmioty” – Odważny Kotku popatrz i powiedz, które przedmioty mogą się kojarzyć z jakąś bajką lub filmem dla dzieci. Pamiętasz,  z jakiego filmu lub bajki może pochodzić dany przedmiot?

 

Lekcje muzyki Pani Rytmiki - Muzyczne zagadki żyrafy Matyldy

 

„Kulturalny wieczór” – rozmowa o kulturze na podstawie opowiadania. Odważny Kotku, psłuchaj uważnie.

Kulturalny wieczór

Maciejka Mazan

– Jacuś, pobaw się ze mną – poprosiła Nikola.

Jacuś nie bardzo miał ochotę, ale tego dnia w przedszkolu było mało dzieci i zaczęło mu się nudzić.

– No trudno – powiedział. – A w co?

– W kulturalny wieczór. Ja będę wielką damą, tak jak moja mama, a ty będziesz moim narzeczonym.

– Wykluczone – oznajmił Jacuś i zrobił w tył zwrot.

– I zabierzesz mnie do cukierni na tort i ciastka z kremem! – dodała Nikola.

Jacuś Placuś bardzo lubił wszelkie słodycze, a zwłaszcza ciasta.

– A będzie tort czekoladowy? – spytał.

– Co tylko zechcesz – obiecała słodko Nikola.

Więc Jacuś niechętnie wrócił.

– A teraz weź mnie pod rękę – rozkazała Nikola.

– Dlaczego? – jęknął Jacuś.

– Bo tak jest kulturalnie. Poza tym będziemy mówić „proszę uprzejmie” i „dziękuję uprzejmie”, ponieważ to też jest kulturalne.

Jacuś wziął Nikolę pod rękę i podszedł z nią do stolika.

– I co teraz? – spytał.

– Teraz przychodzi kelner, a my zamawiamy ciastka – wyjaśniła Nikola. – Ja poproszę uprzejmie cztery rurki, pięć kawałków szarlotki i wuzetkę, ale małą, bo muszę dbać o linię, jak moja mama.

– A ja… – zaczął Jacuś.

– I jeszcze koktajl śmietankowo-truskawkowy! – wpadła mu w słowo Nikola.

– A ja poproszę tort czekoladowy…

– Opowiedz mi, jak ci minął dzień – przerwała mu Nikola.

– Przecież dzień jeszcze nie minął – zdziwił się Jacuś.

– Wiem, ale to kulturalnie tak spytać – oznajmiła Nikola.

– Oho – odezwał się Bobek, który akurat przechodził obok nich. – Jacuś, co robisz?

– Idź stąd – rzuciła Nikola. – Jacuś jest zajęty.

– Jacuś, nie pokopiemy piłki? – spytał Bobek.

– Za moment – wymamrotał Jacuś. – Tylko zjem tort.

Bobek zrobił wielkie oczy.

– Jaki tort? Tu gdzieś dają tort?

– Rany, Bobek! Jak ty wolno myślisz! My się tak bawimy! – wrzasnęła Nikola.

Bobek wzruszył ramionami i poszedł sobie.

– No to jak ci minął ten dzień? – spytała znowu Nikola.

– Tak sobie… – zaczął Jacuś, ale Nikola mu przerwała:

– O, są moje ciastka! Dziękuję, dziękuję uprzejmie!

– A ja chciałbym tort – wymamrotał markotnie Jacuś.

– No już, masz ten swój tort – zirytowała się Nikola i postawiła przed nim plastikowy klocek. A potem zaczęła udawać, że zjada ciastka, głośno mlaszcząc.

– Wiesz co, Nikola… – zaczął Jacuś, lecz nie skończył.

– Ale pięknie wygląda ten twój torcik! – wrzasnęła Nikola. – Dasz kawałek?

I zanim Jacuś zdążył coś powiedzieć, zabrała mu cały klocek! Tego było już za wiele. Jacuś potrafił wiele znieść, lecz nie mógł tolerować tego, że ktoś zabiera mu tort, nawet na niby!

– Dość tego – powiedział i wstał. – Już się nie chcę z tobą bawić.

– Siadaj! – rozkazała Nikola. – Natychmiast siadaj! To, co zrobiłeś, było bardzo niekulturalne!

– To ty jesteś niekulturalna! – zdenerwował się Jacuś. – Mlaszczesz przy jedzeniu, nie słuchasz, co mówię, ciągle mi przerywasz i obraziłaś mojego kolegę! Dziękuję uprzejmie za taki kulturalny wieczór!

I poszedł sobie. Postanowił, że nie będzie się już bawić z Nikolą – no, chyba że Nikola zachowa się kulturalnie i przypomni sobie, że oprócz „proszę uprzejmie” i „dziękuję uprzejmie” istnieje jeszcze słowo „przepraszam”…

A teraz powiedz: W co Nikola chciała się bawić z Jackiem? Jak w zabawie miały zachowywać się dzieci? Czy Nikola zachowywała się w sposób kulturalny? Co zrobił na koniec Jacek?

„Magiczne słowa” – zabawa dydaktyczna. Odważny Kotku powiedz jakich kulturalnych (magicznych) słów należy użyć. Kiedy "klikniesz"  to zobaczysz właściwe magiczne słowo.

Co mówi dziecko, gdy wchodzi do szatni w przedszkolu?

Co mówimy, gdy wychodzimy z przedszkola?

Co mówimy, gdy prosimy o dokładkę obiadu?

Co mówimy, gdy dostaniemy ciastko?

Co mówimy, gdy koleżanka lub kolega częstuje nas cukierkiem?

Co mówimy, gdy kogoś niechcący popchniemy?

Co mówimy, gdy musimy komuś przerwać rozmowę, żeby poinformować o czymś ważnym?

 

 

Odważny Kotku zachęcam do wybrania i nauczenia się na pamięć wybranej rymowanki Anny Urszuli Kamińskiej. A może rodzice nagrają Ciebie, jak mówisz wierszyk i prześlą na naszego grupowego maila?

odwaznekotki@op.pl

Słucham pani

Panią w przedszkolu wszyscy lubimy.

Z nią się bawimy, jej się radzimy.

Świetnie nas uczy, jest taka mądra.

Warto jej słuchać dla swego dobra!

Czekam na swoją kolej

Gdy przed kolegę ktoś się przepycha,

to w końcu kłótnia z tego wynika.

Ja zawsze czekam na swoją kolej,

bo z kolegami w zgodzie żyć wolę!

Sprzątam po zabawie

Choć bawili się od rana,

cała sala posprzątana.

Teraz tu posiedzieć miło.

Brawo, dzieci! Warto było!

Pomagam innym

Kiedy koledze coś idzie źle,

to, jeśli mogę, pomóc mu chcę.

Zawsze tak robię, to nic wielkiego.

On mi pomoże też w razie czego!

 

A OTO KOLEJNA „DAWKA RUCHU” NA MIĘŚNIE I STAWY DLA CAŁEJ RODZINY

1.Stajemyw lekkim rozkroku, ramiona uniesione w górę. Poruszamyramionami kołysząc się na boki. Na hasło „bardzo silny wiatr” zataczamy koło od góry do dołu (do skłonu) i wracamy do pozycji wyjściowej.

2.Stajemy przodem do ściany, dłonie na ścianiezwrócone palcami do siebie.Uginamy łokcie i prostujemy (pompka na ścianie).

3.Stajemy przodem do ściany, dłonie na ścianiezwrócone palcami do siebie. Odpychamy się i klaszczemy przed sobąi wracamy do pozycji wyjściowej.

4.Chusta (apaszka) podrzucamy i chwytamy, ale po każdym podrzucie robimy przysiad i łapiemy.

5.Skaczemy jak zajączki, na hasło „Lis”zajączki chowają się, czyli: przysiad podparty, głowa nisko opuszczona.

6.Leżymy na brzuchuuginamy nogi w kolanach, chwytamy dłońmi za stopy, unosimy tułów i wykonujemy kołyskę.

7.Zamieniamy się w małe “Wróbelki” i podskakujemy (drobnymi podskokami) obunóż w miejscu, do przodu,do tyłui na boki.

8.Małe kaczuszki robimy przysiad, chwytamy się zakostki, nogi są w delikatnym rozkroku maszerujemy do przodu, unosząc raz lewą raz prawą nogę.

9.Leżymy bokiem, podpieramy na jednej ręce i obchodzimy nogami po obwodzie koła (jedno koło w jedną stronę, następnie zmieniamy rękę i zataczamy koło w drugą stronę).

10.Kręcimy skakanką (liną) -na takiej długości na jaką pozwalają nam domowe warunki) a dziecko próbuje ją przeskoczyć. W miarę nabywanej wprawy kręcimy coraz szybciej.

11.Przysiady: w pozycji wyprostowanej uginamy nogi w kolanach, następnie prostujemy. Pilnujemy prawidłowej postawy, plecy prosto, ręce wyciągnięte do przodu, nogi złączone.

12.„Niedźwiedź zasypia” siadamy skulenie, głowa zbliżona do kolan wydech. Następnie siadamy w siadzie prostym, ramiona wznosimy w górę wdech

ŻYCZĘ UDANEJZABAWY mgr Anna Adamczyk

 

Święta, Święta i po Świętach, jak często mówią dorośli... Mam nadzieję, że: Zajączek Wielkanocny Was odwiedził, śwąteczne potawy smakowały a pokropieni wodą, zgodnie z dynguswym zwyczajem będziecie zdrowi a może szybciej urośniecie? :) W tym tygodniu, zgodnie z planem, będziemy nadal rozmawiać o Wielkanocy i zwyczajach z nią związanych.

 

 

„Prawda – fałsz” – zabawa dydaktyczna. Odważny Kotku określ, czy zdania są prawdziwe, czy fałszywe. Jeżeli zdania są fałszywe, to powiedz,  jak powinny brzmieć:

  • Święta Wielkanocne kojarzą się nam z choinką i św. Mikołajem.
  • Do koszyczka wkładamy żelki, cukierki czekoladowe i chrupki.
  • Mazurki i baby to najpopularniejsze ciasta wielkanocne.
  • Święta Wielkanocne zawsze odchodzimy latem.
  • Na palmową niedzielę robimy palemki.
  • Najważniejszym posiłkiem w czasie Świat Wielkanocnych jest wielkanocne śniadanie.
  • Przy wielkanocnym stole szykujemy miejsce dla nioczekiwanego gościa.

 

 

„Wielkanocny stół” – Odważny Kotku posłuchaj wiersza Ewy Skarżyńskiej.

Wielkanocny stół

Ewa Skarżyńska

Nasz stół wielkanocny

haftowany w kwiaty.

W borówkowej zieleni

listeczków skrzydlatych,

lukrowana baba

rozpycha się na nim,

a przy babie –

mazurek w owoce przybrany.

Palmy pachną jak łąka

w samym środku lata.

Siada mama przy stole,

A przy mamie tata.

I my.

Wiosna na nas

zza firanek zerka,

a pstrokate pisanki

chcą tańczyć oberka.

Wpuśćmy wiosnę,

Niech słońcem

zabłyśnie nad stołem

w wielkanocne świętowanie

jak wiosna wesołe!

 

Odważny Kotku powiedz: Jak wygląda w wierszu stół wielkanocny? Czym jest udekorowany? Co stoi na nim? Kto siada przy stole? Kto zerka na wszystkich zza firanek?

Odważny Kotku zachęcam Cię do wykonania zadania w KP3.48 – wytnij fragmenty obrazka ze s. 51 i naklej je we właściwe miejsca. Następnie dokończ ozdabianie obrusu.

 

 

„Wielkanocny koszyczek” – zabawa dydaktyczna. Odważny Kotku popatrz na obrazek przedstawiający wielkanocny koszyczek. Już? Może odpowiesz na pytania: Co to jest święconka? Gdzie się chodzi ze święconką, z kim powinno się iść? Jakie rzeczy wkłada się do koszyczka? Dlaczego? Jeżeli nie pamiętasz co należy wkładać do koszyczka i dlaczego, posłuchaj: jajka – nowe życie, baranek – symbol Pana Jezusa, owies – wiosna, wędlina – dostatek, chleb – żeby go nigdy nie zabrakło, babka wielkanocna – radość ze spotkania przy wielkanocnym stole.

Praca w KP3.47 – rozwijanie percepcji wzrokowej, opowiadanie treści obrazka. Odważny Kotku zachęcam do uzupełnienia obrazka nalepkami. Przypomnij, jakie produkty można włożyć do święconki. Następnie pokolorują pola zgodnie z kodem.

„Liczymy pisanki” – zabawa dydaktyczna. Odważny Kotku przygotuj 10 ziaren fasoli lub 10 klocków - to będą pisanki... A teraz posłuchaj i odpowiedz na pytania.

Ala do koszyka włożyła 3 pisanki. Zosia dołożyła jeszcze 4. Ile pisanek jest w koszyku?

Zosia włożyła do koszyka 2 pisanki. Asia włożyła 3 pisanki. Przyszedł Staś i włożył jeszcze 2 pisanki. Ile pisanek jest w koszyku?

Mama pomalowała 3 pisanki. Tata pomalował 3 pisanki. Ich synek pomalował tylko 1. Ile pisanek pomalowali razem?

W koszyku było 10 jajek do malowania pisanek. Przyszedł Krzyś i potłukł 2 jajka. Ile jajek pozostało w koszyku?

KILKA ZABAW DLA PRAWIDŁOWEGO ROZWOJU STÓP

„Żuraw”-dziecko chodziz wysoko unoszonymi kolanami i maksymalnie obciągniętymi stopami, naśladują polujące żurawie.

„Granie na pianinie i bębenku”-dziecko siedzi w siadzie skulnym podpartym (ręce na podłodze za plecami), stopy na podłodze. Na hasło „gramyna pianinie” uderzalekko palcamistóp o podłogę, na hasło „gramyna bębenku”  uderza lekko pietami o podłogę.

„Zbuduj wieżęz klocków”-dziecko siedziwsiadzie skulnym podpartym, zadaniem dziecka jest zbudowanie z klocków za pomocą stóp wieży.

„Bicie brawa stopami”–dziecko leżyna plecach, ręce odsunięte w bok, unosi ugięte nogi i rozchyla na boki kolana, stopy podeszwami do siebie „biją brawa”.

„Odkurzacze”-dziecko robi porządki odkurzaczem, czyli palcami stóp zbierarzeczy leżące na podłodze (mogą to być np.kasztany, woreczki, skarpety, klocki, maskotki) i wrzuca dopojemnika.

„Mycie się”-dziecko„po ciężkiej pracy” –dbając o higienę, przystępują do mycia całego ciała za pomocą stóp (stopy to mydło).

„Wycieranie się po myciu”-dzieckopo dokładnym umyciu się, przystępują do wycierania, używając stóp jako ręcznika. Następnie zmiana nóg.

„Chód baletnicy”–dziecko chodzistawiając najpierw palce potem pięty.

„Czytanie gazety”-dziecko siedzi na krześle, przed nim leży rozłożona gazeta. Dziecko palcami stóp składa gazetę i następnie rozkłada.

„Rozrywanie gazety”–dziecko siedzi na krześle, przed nim leży gazeta, zadaniem dzieckajest porozrywać gazetę na kawałki palcami stóp.

„Zbieranie śmieci”-dziecko chodzą  i zbierapalcami stóp wszystkie leżące kawałki gazety i wrzuca je do pudełka.

„Chorągiewki”-dziecko siedziw siadzieskulnympodpartym, palcami stopy chwyta skarpetkę i kładziesię na plecach unosi wysoko nogę i machanią jak chorągiewką. Można robić zmiany: prawa, lewa noga. Można ćwiczyć równocześnie obie nogi.

„Schowaj skarpetę”-dziecko siedziw siadzieskulnympodpartym, przed nimi leży skarpeta,palcami stóp obu nóg chwyta skarpetę i zwija tak aż skarpeta schowa się pod  stopy,zostanie „połknięta”. Pięt nie wolno w tym czasie odrywać od podłogi, ani też ich przesuwać!.

„Pożegnanie części ciała”-dziecko siedzi prosto (najlepiej przy ścianie), obejmuje stopę rękoma i powoli, dotykapalcami stopy kolejno brody, nosa, czoła, uszu i barków. Ćwiczymy na przemian, raz jedna nogą, potem drugą.

„Pożegnanie”-dziecko siedzi w siadzie prostym podpartym na podłodze,nogi wyciągnięte do przodu i złączone. Na sygnał „pa, pa” wykonujestopami powoli ruchy w kierunku podłogi i do siebie (w dół i w górę).

WSZYSTKIE ĆWICZENIA WYKONUJEMY BOSO!!ŻYCZĘ UDANEJ ZABAWY     

mgr Anna Adamczyk

„Liczymy zajączki” – zabawa dydaktyczna. Odważny Kotku poproś Rodziców o kartkę z czterema symbolicznie narysowanymi zającami. Wykonaj  następujące polecenia:

Dorysuj 2 zające. Ile zajączków masz na kartce?

Dorysuj jeszcze jednego zająca! A teraz, ile masz zajączków na kartce?

Skreśl tyle zajączków, aby na kartce zostało ich tyle, ile masz lat!

Brawo! Świetnie Ci poszło!

„Wielkanocne potrawy”–  Odważny Kotku popatrz i  powiedz: jakie potrawy możemy postawić na stole?

„Kroimy wyrazy” – zabawa dydaktyczna. Odważny Kotku oto wyrazy związane ze Świętami Wielkanocnymi: Wielkanoc, święta, jajko, pisanki, palma, życzenia, kurczaczek, zajączek, baranek. Twoim zadaniem jest powiedzieć, ile sylab mają te wyrazy i tyle samo razy klasnąć w ręce.

 

Odważny Kotku zachęcam Cię do wykonania zadania w KP3.46 – (rozwijanie percepcji wzrokowej i umiejętności językowych). Odważny Kotku skreśl produkty, z których nie zostały zrobione potrawy. Podziel nazwy potraw na sylaby i pokoloruj właściwą liczbę kwadratów. Znajdź i podaj po jednym przykładzie rymów do podanych nazw.

„Dlaczego przed Wielkanocą malujemy jajka? – zabawa słownikowa. Odważny Kotku opowiedz jak w Twoim domu maluje się pisanki. A teraz zobacz filmik o wielkanocnych zwyczajach i zwróć uwagę w jaki sposób można ozdobić pisanki. Wystarczy kliknąć :)

WIELKANOCNE ZWYCZAJE

Praca w KP3.45 – rozwijanie percepcji wzrokowej, ćwiczenia grafomotoryczne. Odważny Kotku zachęcam do wykonania pracy - wyszukaj wielkanocne symbole pokazane na górze karty i pokoloruj je według wzoru.

A teraz posłuchaj wiersza:

Pisanki Dorota Gellner
Patrzcie,
ile na stole pisanek!
Każda ma oczy
malowane,
naklejane.
Każda ma uśmiech
kolorowy
i leży na stole grzecznie,
żeby się nie potłuc
przypadkiem
w dzień świąteczny.
Ale pamiętajcie!
Pisanki
nie są do jedzenia
Z pisanek się wyklują
świąteczne życzenia!

Odważny Kotku powiedz: Jak wyglądały pisanki? Gdzie one leżały? Dlaczego nie je się pisanek? A jakie w tym roku zrobiłeś pisanki?

Praca w ZG59 – ćwiczenia grafomotoryczne. Odważny Kotku kolejne zadanie polega na dobraniu do siebie połówki jajek – każde jajko narysuj po śladzie innym kolorem kredki. Jeżeli chcesz możesz pokolorować jajka.

Na koniec posłuchaj piosenki "Jajko czy kura". Ciekawa jestem czy Ci się spodoba.



https://www.p172.przedszkola.net.pl/fileget/ptak-nuty.jpgLekcje muzyki Pani Rytmiki - wiosenna piosenka żyrafy Matyldy

 

 

Aby pobrać książeczkę, wystarczy kliknąć poniżej :)

 

 

„Jak oddzielić żołtko od białka?” – zabawa badawcza.

Podczas przygotowań świątecznych wypieków Rodzicu zaprezentuj Odważnemu Kotkowi tradycyjny sposób oddzielania białka od żółtka z wykorzystaniem dwóch części jajka – skorupek. Odważny Kotku jest też inny sposób, w jaki można to zrobić, wystarczą dwa naczynia i plastikowa butelka. Do jednego z nich wbijamy całe jajo, a następnie plastikową butelką wyławiamy żółtko i wyciskamy je do innego naczynia. A może teraz Ty spróbujesz… To świetna zabawa i dobre ćwiczenie dla Twoich  paluszkówsmiley

Odważny Kotku zobacz eksperymenty z jajkiem: https://www.mamawdomu.pl/2016/03/eksperymenty-z-jajem-czyli-7-pomyslow-na-doswiadczenia-z-dziecmi.html

Odważny Kotku zachęcam Cię do wykonania zadania w ZG58 – (ćwiczenia grafomotoryczne, kodowanie i dekodowanie). Odważny Kotku dokończ kolorowanie palm wielkanocnych: pierwszej z lewej strony zgodnie ze wzorem, drugiej z lewej strony według kodu.

 

„Zajączki” – zabawa paluszkowa. Odważny Kotku naśladuj słowa wierszyka, za każdym razem chowaj kolejny palec. Na koniec zaplatamy palce obu dłoni i lekko kołyszemy splecionymi dłońmi.

Zajączki

Małgorzata Barańska

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy się jeden schowa, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy się dwa schowają, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy się trzy schowają, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Gdy odejdą cztery, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych kica na polanie.

Kiedy pięć się schowa, ile tu zostanie?

Pięć zajączków małych już do mamy kica.

Kocha je ogromnie mama zajęczyca.

Odważny Kotku

Czy pamiętasz  angielskie nazwy liczebników? Na pewno pamiętasz!

jeden – one, dwa – two, trzy – three, cztery – four, pięć –five………….

 

DLA RODZICÓW I DZIECI ABY POSTAWA CIAŁA BYŁA PRAWIDŁOWA
Ćwiczenia na kolana aby nóżki były zgrabne

1. Leżenie na plecach, kończyny dolne ugięte w stawach kolanowych, między stopami piłka gumowa, ramiona wyprostowane w górze, przeniesienie piłki w tył za głowę i chwyt piłki dłońmi, powrót do leżenia, tułów z kończynami dolnymi ugiętymi w stawach kolanowych, ramiona z piłką pozostają wyprostowane za głową, skłon tułowia w przód z rękami wyciągniętymi przed siebie – włożenie piłki gumowej między stopy.
2. Siad skulny podparty - klaskanie podeszwami stóp.
3. Siad skrzyżny, dłonie na kolanach - spychanie kolan w dół ciężarem ciała i siłą ucisku rąk.
4. Siad skrzyżny wstawanie z nogami skrzyżowanymi.
5. Siad skrzyżny, ramiona wzdłuż tułowia, przejście do leżenia tyłem i powrót.
6. Siad prosty, piłka między kolanami, ręce oparte za plecami – unoszenie bioder w górę i powrót do siadu.
7. W siadzie stopy podeszwami opierają się o siebie, dłonie trzymają grzbiet stóp - rozpieranie kolan łokciami na zewnątrz z niewielkim opadem tułowia w przód.
8. W staniu, piłka między kolanami - podskoki trzymając piłkę kolanami.
9. Leżenie na plecach nogami do ściany, piłka między kolanami – marsz stopami po ścianie w linii pionowej.
10. Leżenie na plecach, ręce w górze, kończyny dolne ugięte w stawach kolanowych, stopy złączone, skłon tułowia w przód z równoczesnym rozchyleniem kolan na zewnątrz, stopy pozostają złączone. 11. W siadzie, stopa zamienia się w "gąbkę" - mycie ciała "gąbką" (stopą). 12. W siadzie chwyt dłońmi za stopę (raz lewą, raz prawą) dotykanie palcami stóp do nosa.

ŻYCZĘ UDANEJ ZABAWY
mgr Anna Adamczyk

Odważny Kotku posłuchaj piosenki "Śmigus-Dyngus" (wystarczy "kliknąć" na obrazek :) )

Śmigus-dyngus

sł. Urszula Piotrowska, muz. Magdalena Melnicka-Sypko

W Poniedziałek Wielkanocny

poganiał wiatr chmurki,

By zrosiły ciepłym deszczem

Zajączka i kurki.

W trawie schował się zajączek,

a kurki w kurniku.

Czy to deszcz, czy śmigus-dyngus,

Wietrzyku psotniku?

Ref.: Śmigus-dyngus to zabawa.

Śmigus z lewa, dyngus z prawa.

Chociaż w butach chlupie woda,

chować się po kątach szkoda.

Chociaż w butach chlupie woda,

chować się po kątach szkoda.

Wiadro z wodą wziął zajączek,

a kurki – dzbanuszek.

Chlust na wietrzyk, a on woła:

– Już myć się nie muszę.

Przez okienko widział wszystko

cukrowy baranek:

– Oj, nie będę dynguśnikiem,

bo w domu zostanę!

Ref.: Śmigus-dyngus…

 

„Wielkanocne zwierzątka”- Odważny Kotku rozwiąż zagadki:

  •  Gdy skorupka jajka pęka, wychodzi z jajeczka. Wygląda wtedy jak mała, żółciutka kuleczka. (kurczak)
  •  Mogą zaszywać się w lesie lub skakać po łące. Mogą też być czekoladowe to … (zające)
  • Wełniane ma trzewiczki, wełniane rękawiczki. (baranek)

- Odważny Kotku spróbuj ułożyć zagadkę i poproś rodziców o jej rozwiązanie. Miłej zabawy!

 

„Wielki gwar w kurniku” – zabawa matematyczna. Odważny Kotku do zabawy potrzebne nam będą sylwety lub umowne liczmany (bedziemy nimi manipulować – dokładać, odkładać – i rozwiązywać zadania).

A oto zadania które będziemy rozwiązywać:

W kurniku mieszka 6 kur i 1 kogut. Ile ptaków mieszka w kurniku?

W kurniku po prawej stronie są 4 grzędy, a po lewej stronie są 3. Ile grzęd jest w kurniku?

Kwoka ma 3 kurczątka żółte i 5 kurczątek białych. Ile razem kwoka ma piskląt?

W kurniku było 9 kur. Nagle wpadł do kurnika lis. 1 kura wybiegła z kurnika. Ile kur pozostało w środku?

W kurniku było 10 kur. Nagle wpadł do kurnika lis. 3 kury wybiegły z kurnika. Ile kur pozostało w środku?

 Kochani -jeżeli czujecie się na siłach możecie wykorzystać cyfry do podpisania działań. Powodzenia!

 

Odważny Kotku zachęcam Cię do wykonania zadań:

- w książce  Karty Pracy 3,43 – narysuj zajączki wielkanocne po śladzie. Posłuchaj pytań. Pokoloruj na dole tyle zajączków, ile jest wskazanych figur.

- w książce ZG,57 – dobierz rysunki i połącz je liniami. Pokoloruj obrazki.

Pamiętaj, aby zrobić sobie przerwę i odpocząć !

„Kurczątka w skorupkach” –  świąteczne dekoracje. Kochani - jestem pewna, że wykonana własnoręcznie dekoracja cieszy o wiele bardziej niż ta kupiona w sklepie. Jeśli chcesz możesz skorzystać z pomysłu z następującej strony:

https://dzieciakiwdomu.pl/2016/03/pomysly-na-wielkanocne-dekoracje-ze-skorupek.html

Milej zabawy!

 

 

https://www.p172.przedszkola.net.pl/fileget/ptak-nuty.jpgLekcje muzyki Pani Rytmiki - piosenka o wielkanocnym koszyczku

 

„Wielkanocne rymowanki" – zabawa dydaktyczna. Odważny Kotku popatrz na obrazki, powiedz głośno ich nazwy i dobierz rymujące się wyrazy. UWAGA! NIESPODZIANKA! Możecie sprawdzić czy udało się Wam znaleźć dobry rym :) Wystarczy kliknąć na obrazek a zobaczycie ten obrazek, którego nazwa z nim rymuje się. POWODZENIA! Ach! Aby zabawa udała się, podaję prawidłwe nazwy przedmiotów znajdujących się na obrazkach: wianek, góra,  żabka, kurczątko/kurczaczek, kura, baranek, babka, fajka, zajączek, jajka, cielątko/cielaczek, pączek.

            

 

        

 

        

 

A teraz czas na opowiadanie Iwony Salach.

Pomagamy pani

Iwona Salach

– W przedszkolu jest wiele do zrobienia – powiedziała pani i rozejrzała się po sali. – Będę musiała umyć klocki – dodała.

– A czy ja mogę pomóc? – zapytał Piotruś.

– Potrafisz? – pani uśmiechnęła się.

– Nie wiem… – odpowiedział chłopiec.

Widząc jego smutną minę, pani powiedziała:

– Oczywiście. Możesz mi pomóc, w ten sposób szybciej skończę pracę.

Piotruś był bardzo zadowolony, że może pomóc pani Hani.

– I ja…, i ja… – zawołało jeszcze kilkoro dzieci.

– Dobrze – uradowała się pani. – Wy umyjecie klocki, a ja przebiorę lalki w cieplejsze ubranka.

– Ja tak lubię ubierać lalki! – zawołała Basia.

– Mogę ci pomóc – dodała Ania.

– Dobrze – powiedziała pani – Przygotuję ubranka i możecie zabrać się do pracy. A ja pozdejmuję klocki z półek i zetrę kurze.

Pani Hania nie zdążyła podejść do półek, gdy odezwał się Kubuś:

– W domu moja mama zdejmuje zabawki, a ja wycieram kurze.

– Chcesz mi pomóc? – zapytała pani.

– Bardzo – odpowiedział dumnie chłopiec.

– Oto twoja ściereczka – i pani podeszła do półek.

Wszyscy zabrali się raźno do pracy. Po pewnym czasie w sali zapanował porządek: klocki były czyste, lalki ciepło ubrane, a kurze z półek za sprawą Kubusiowej ściereczki – zniknęły.

Pani uśmiechnęła się do dzieci: – Bardzo mi dzisiaj pomogliście, bez was sprzątałabym o wiele dłużej. Powiem waszym rodzicom, jakich mam dzielnych pomocników.

Dzieci były zadowolone i bardzo dumne z pochwały.

Odważny Kotku, powiedz:  Co chciała zrobić pani? Kto jej w tym pomagał? Co robiły dzieci? Dlaczego robimy świąteczne porządki? Jak wyglądają wiosenne porządki w waszych domach? Jak dzieci mogą pomóc rodzicom w takich porządkach?

 

Praca w KP3.42 – rozwijanie słuchu fonemowego, ćwiczenia grafomotoryczne. Odważny Kotku pokoloruj obrazki na pisankach i podają ich nazwy. Powiedz, jakimi głoskami zaczynają się te nazwy. Jeżeli chcesz otacz pętlami właściwe litery.

„Dokończ zdanie” – zabawa słuchowa.

Po zielonej łące kicają… (zające)

W kurniku kaczątka i małe… (pisklątka)

Wielkanoc to wiosenne święta, o których każde dziecko… (pamięta)

Każdy na wielkanocną babkę się skusi, bo to wypieki mojej… (mamusi)

W koszyczku schowany baranek… (wełniany)

Z koszyczkiem idziemy, święcić go… (będziemy)

„Ślady wiosny”Odważny Kotku posłuchaj opowiadania:

Ślady wiosny

Maciejka Mazan

– Jak ja się cieszę, że niedługo będą święta! – zawołała pani. – A wy?

Wszyscy oczywiście powiedzieli, że też się cieszą, bo przyjdzie babcia i dziadek, będzie dużo smacznych rzeczy do jedzenia i wszyscy będą się ze sobą bawili, a jak jest ciepło, to najmilej jest bawić się na dworze.

– Ja zawsze w Wielkanoc szukam czekoladowych jajek w ogrodzie! – oznajmiła Nikola.

– Ktoś kładzie czekoladę na trawie? – zdziwił się Jacuś. – Przecież może się zamoczyć. Albo… ktoś ją może zabrać! – dodał i zadrżał.

– Jacuś, to taki zwyczaj – wyjaśniła mu Nikola, kręcąc głową. – Tak jak malowanie jajek.

– Albo śmigus-dyngus! – dodał Mały Bobek i zachichotał. – Proszę pani, zróbmy sobie śmigus-dyngus!

– Bobek! Przecież święta jeszcze nie przyszły – powiedziała pani surowo.

– Ale może wtedy przyjdą szybciej? – podsunął chytrze Mały Bobek.

– Widzę, że nie możecie się już doczekać świąt. W takim razie idziemy na spacer do parku! – zdecydowała pani. – Będziemy się cieszyć ze śladów wiosny.

– A jakie ślady zostawia wiosna? – chciał wiedzieć Mały Bobek.

– Zależy, jakie włoży buty – odparł Aleksander i zachichotał.

– Aleksander żartuje – wyjaśniła pani, bo Mały Bobek wszystko brał na poważnie. – Ślady wiosny to na przykład śpiew ptaków, zapach mokrej ziemi, młoda trawa, pączki na drzewach, może nawet jakieś kwiatki… Rozumiesz?

Mały Bobek zapewnił, że rozumie wszystko i nie trzeba mu tłumaczyć jak dziecku.

W parku było fantastycznie! Pani powiedziała, że możemy robić, co chcemy, bylebyśmy nie oddalali się od niej, więc wszyscy się zajęli tym, co lubili. Ala oglądała trawki, Ernesta uczyła Tosię karate, a Aleksander poszedł razem z Markiem na wyprawę badawczą. Ale niezbyt daleką, żeby nie zniknąć pani z oczu.

– Tak, naprawdę bardzo się cieszę, że wkrótce będą święta – powiedziała pani, która siedziała na ławce i bardzo ładnie się uśmiechała.

– Proszę pani, czy to są ślady wiosny? – spytał Mały Bobek, podchodząc do niej z wielką różą w ręce.

– Bobek! Skąd to masz? – spytała pani.

– Tam niedaleko stoi taka pani i ma całe wiadro z takimi śladami wiosny – oznajmił Bobek, bardzo z siebie zadowolony.

– Oddaj różę tej pani i przeproś, że wziąłeś ją bez pytania – poleciła pani, która przestała się już uśmiechać.

– Przecież pani sama powiedziała, że kwiaty to ślady wiosny! – obraził się Bobek.

– Ale nie takie! Chodzi o kwiatki na trawniku i krzewach, a nie w wiadrze! – zawołała pani.

Bobek niechętnie poszedł oddać różę, a tymczasem do pani przybiegła trochę niespokojna Ernesta.

– Czy mogłaby mi pani pomóc wyjąć Tosię z kosza na śmieci? – zaczęła.

Pani zrobiła wielkie oczy.

– A co Tosia robi w koszu na śmieci? – spytała.

– A nic takiego… po prostu pokazywałam jej, jak się robi unik. Tosia zrobiła unik i usiadła na koszu, a teraz nie może wstać.

Pani westchnęła i poszła wyjąć Tosię z kosza na śmieci. Nie od razu się to udało.

Kiedy pani, trochę zaczerwieniona i spocona, wróciła na ławkę, czekał tam już na nią Aleksander Wielki.

– Proszę pani, czy możemy zabrać ślad wiosny do przedszkola? – spytał. – Chciałbym mu się przyjrzeć dokładniej, a tutaj nie mam instrumentów.

– To zależy – powiedziała pani nieufnie. – Co to za ślad wiosny?

Aleksander wyciągnął rękę, na której siedziała mała zielona żabka. Żabka chyba polubiła panią, bo skoczyła wprost na nią. No i zrobiło się trochę zamieszania, ponieważ okazało się, że pani nie lubi żabki tak bardzo, jak żabka jej.

Kiedy zamieszanie się skończyło, pani powiedziała, że ma już dość tej radości i tych śladów wiosny jak na jeden dzień i że czas wracać. Wtedy okazało się, że Jacuś Placuś zaplątał się w krzaki i nie potrafi się z nich wyplątać.

– Jacuś! Co ty tam robisz? – chciała wiedzieć pani.

– Szukam śladów wiosny, tak jak pani kazała – oznajmił trochę urażony Jacuś. – Ala powiedziała, że widziała tu pączki, więc postanowiłem sprawdzić, z czym są: z dżemem czy z budyniem, bo już trochę zgłodniałem. Ale krzak mnie chwycił i nie chce wypuścić…

I wtedy nie wiadomo skąd pojawiły się chmury i lunął deszcz.

– I proszę, jednak mamy śmigus-dyngus– zauważył Bobek z satysfakcją.

– Jak ja się cieszę, że niedługą będą święta – powiedziała pani.

 

Odważny Kotku powiedz: O czym rozmawiały w przedszkolu dzieci? Na jakie radosne wydarzenia czekały dzieci? Co zrobiły przedszkolaki, aby szybciej minął im czas oczekiwania? Jakie przygody miały na spacerze dzieci? O jakich tradycjach związanych z Wielkanocą rozmawiały dzieci w przedszkolu?

Odważny Kotku zachęcam Cię do wykonania zadania w książce  Karty Pracy 3, str.40-41  -  opowiedz o tym, co się dzieje na ilustracji, co mogą czuć dzieci i dorośli i co Ty czujesz, gdy spędzasz czas z najbliższymi. Następnie znajdź i policz na ilustracji elementy pokazane z prawej strony, narysuj odpowiednią liczbę kresek.

 

Odważny Kotku, a teraz…

„Jajko” – masażyk relaksacyjny z wykorzystaniem wiersza Marty Bogdanowicz. Zaproś do zabawy rodzica lub rodzeństwo . Usiądźcie i na przemian wykonajcie na plecach drugiej osoby masażyk.

A to co? A to co?   

Jajko drogą szło.               

Dziecko wykonujące masażyk, kroczy palcami po plecach rodzica/ rodzeństwa, od ich dolnej części ku górnej, aż do  czubka głowy.

Napotkało „patelnicę”  

Na czubku głowy wykonuje ruch okrężny, zakończony  lekkim stuknięciem palcem.

i udaje jajecznicę.      

Wykonuje wewnętrzną stroną dłoni szybki, głaszczący ruch –od czubka głowy do dolnej części pleców. 

 

 

 

Drodzy rodzice oto kilka ważnych informacji o płaskostopiu które występuje u większości dzieci.

Czym jest płaskostopie?
Płaskostopie to zniekształcenie podeszwy stopy polegające na obniżeniu jej fizjologicznych sklepień. Wyróżnia się dwa rodzaje płaskostopia, w zależności od sklepienia, którego ono dotyczy:
- o płaskostopie podłużne, wynikające z obniżenia łuku podłużnego stopy;
- o płaskostopie poprzeczne, wynikające z obniżenia łuku poprzecznego stopy.
Prawidłowo dobrane ćwiczenia na płaskostopie pozwalają przywrócić kształt podeszwy, ograniczyć dokuczliwe objawy i zapobiec powikłaniom.

Ćwiczenia na płaskostopie

Ćwiczenia korekcyjne na płaskostopie to jedna z bardziej skutecznych metod walki z każdym rodzajem płaskostopia, szczególnie u dzieci. Ćwiczenia korekcyjne na płaskostopie należy wykonywać starannie i zgodnie z metodyką ćwiczeń;
powtarzać co najmniej 10 razy każdy ruch; ćwiczyć codziennie po 15–30 minut; stosować różnorodne ćwiczenia z wykorzystaniem przyborów; w trakcie ćwiczeń przeciw płaskostopiu wykonuje się ruchy w stawie skokowym, m.in. wyprost, zgięcie, krążenia, odwracanie, nawracanie; ruchy palców, np. chwytanie, oraz ruchy funkcjonalne, np. przenoszenie przedmiotu z punktu A do punktu B. Ćwiczenia na płaskostopie zawsze wykonuje się na boso.

Ćwiczenia na płaskostopie podłużne i poprzeczne

Płaskostopie poprzeczne polega na zmianie punktu podparcia z I kości śródstopia na kość II i III. Ćwiczenia na płaskostopie poprzeczne mają za zadanie wzmocnić osłabione mięśnie i więzadła po stronie zaburzonego łuku. Ćwiczenia na płaskostopie poprzeczne skupiają się na ćwiczeniach izometrycznych w podkurczonych pozycjach, np. trzymanie woreczków z grochem, oraz ćwiczeniach czynnych, np. podkurczanie i zdzieranie palców, chwytanie woreczków, przenoszenia woreczków, rolowanie chusteczki, unoszenie pięt, chodzenie na przyśrodkowych i bocznych krawędziach stopy. Płaskostopie podłużne w odróżnieniu od płaskostopia poprzecznego objawia się płaskim odbiciem podeszwy, powstałym w wyniku spłaszczenia wewnętrznego łuku podeszwy. Ćwiczenia na płaskostopie podłużne mają na celu podniesienie szczytu łuku i zapobieganie powikłaniom koślawo ustawionych stóp. Ćwiczenia na płaskostopie podłużne skupiają się na ruchach chwytnych palców, pracy na krawędzi bocznej stopy oraz unoszeniu brzegu wewnętrznego z jednoczesnym podkurczaniem palców.

Ćwiczenia na płaskostopie u dzieci

W pracy z dziećmi, najważniejsza jest metoda i forma pracy. Aby ćwiczenia dla dzieci na płaskostopie były atrakcyjne, warto prowadzić je w formie gier, zabaw i zadań oraz ćwiczeń z wykorzystaniem różnorodnych akcesoriów, np. kredek, woreczków, jeżyków sensorycznych, szyszek, gazety, chusteczek, a także wykorzystaniem nierównego terenu, np. chodzenie boso po piasku, trawie czy puszystym dywanie. Ćwiczenia w domu powinny być wykonywane nawet kilka razy dziennie - systematyczność jest bardzo ważna, ponieważ utrwala poprawne nawyki ruchowe. Rodzice powinni zachęcać dziecko do wspólnej zabawy. Przykładowe ćwiczenia na płaskostopie u dzieci:

1. chodzenie na piętach, palcach i zewnętrznych krawędziach,

2. zwijanie stopami ułożonej na ziemi wstążki lub tasiemki - w tym celu dziecko musi szybko podkurczać i prostować stopy,

3. sprzątania za pomocą stóp, czyli chwytania małych przedmiotów palcami stóp i wrzucania ich do wcześniej przygotowanych pudełek,

4. skarpetki – siad płaski, ręce oparte z tyłu. Zdejmowanie skarpetek bez pomocy rąk,

5. lusterko – siad płaski pod ścianą, ręce na biodrach. Dziecko przegląda się w lusterku, którym jest podeszwa raz jednej stopy, raz drugiej,

6. brawo – siad płaski, ręce oparte z tyłu. Bicie brawa stopami,

7. rysowanie – siad na krześle bez oparcia, pod stopami kartka papieru i mazaki. Chwytanie palcami jednej nogi flamastra i rysowanie określonego kształtu, później zmiana,

8. w siadzie na krzesełku lub taborecie – stawianie na zmianę jednej i drugiej stopy na palcach z wysokim unoszeniem pięty,

9. w siadzie lub staniu, stopy ustawione blisko siebie – podkurczanie i prostowanie palców stóp, wewnętrzne krawędzie stóp unoszą się,

10. w staniu chwyt woreczka lub innego miękkiego przedmiotu palcami stopy i rzut do określonego celu, np. do pudełka

11. zawieszanie i zdejmowanie chusteczki, szarfy, skarpetki z zawieszonej linki np. pomiędzy dwoma krzesełkami.

DZIECKO ZAWSZE POWINNO ĆWICZYĆ W POZYCJI SKORYGOWANEJ! (wyprostowane plecy, łopatki ściągnięte, głowa uniesiona wysoko, brzuch wciągnięty, pośladki napięte) Tu można znaleźć więcej informacji o wadach stóp.
https://www.medicover.pl/o-zdrowiu/plaskostopie-objawy-i-cwiczenia-na-plaskostopie,3827,n,2666

 

DLA RODZICÓW I DZIECI ABY POSTAWA CIAŁA BYŁA PRAWIDŁOWA
Ćwiczenia które można z dzieckiem wykonać w domu.
Państwa dzieci je doskonale znają z moich zajęć.

1.CHODZENIE na palcach, na piętach, z wysokim uniesieniem kolan, z wyrzutem nogi w tył (pięta do pośladka), z prostymi nogami (palce stóp obciągnięte), bokiem (odstawiamy jedną nogę dostawiamy drugą).
2.STOJĄC nogi razem wspięcia na palce i pięty (huśtawka na stopach).
3.STOJĄC uniesienie prawej nogi do góry i dotknięcie łokciem lewej ręki do kolana i zmiana prawej ręki łokieć do lewego kolana.
4.SIAD SKULNY (ręce oparte na podłodze za plecami) uderzanie palcami stóp i piętami o podłogę (gra na bębnie – pięty uderzają, gra na pianinie – palce).
5.SIAD PROSTY (ręce oparte na podłodze za plecami) nogi złączone, obciąganie i zadzieranie palców stóp (palce patrzą na podłogę i na buzię).
6.SIAD PROSTY (ręce oparte na podłodze za plecami) unoszenie do góry bioder i powrót do siadu.
7.SIAD PROSTY (ręce oparte na podłodze za plecami) stopy i kolana złączone stopy przekręcamy raz w prawo raz w lewo (wycieraczka w samochodzie), siad w lekkim rozkroku i palce stóp się dotykają i rozchodzą (wycieraczki się zepsuły).
8.SIAD PROSTY klaskanie raz pod jedną raz pod drugą nogą oraz pod obiema uniesionymi nogami.
9.SIAD PROSTY ręce wędrują po nogach jak najdalej do przodu i z powrotem.
10.SIAD SKRZYŻNY plecy wyprostowane ręce skrzydełka nie odrywając pośladków od podłogi staramy się dotknąć czołem do podłogi następnieuchem do kolana i stopą do ucha.
11.KLĘK PODPARTY unieść biodra do góry odrywając kolana od podłogi prostując nogi i powrót.
12.KLĘK PODPARTY palce rąk zwrócone do siebie dotykamy brodą do podłogi  unosimy do góry i robimy koci grzbiet.
13.W SIADZIE równoczesne klaskanie stopami i rękami.
14.PODPÓR TYŁEM uniesienie bioder do góry i chodzenie (pająki).
15.CZWORAKOWANIE (kolana w powietrzu tylko dłonie i stopy dotykają podłogi).
16.SIAD SKRZYŻNY ręce w górę wdech ręce w dół wydech.
ŻYCZĘ MIŁEJ ZABAWY      
mgr Anna Adamczyk

 

DLA RODZICÓW I DZIECI ABY POSTAWA CIAŁA BYŁA PRAWIDŁOWA
DRODZY RODZICE ZWRÓĆCIE SZCZEGÓLNĄ UWAGĘ  NA TO JAK SIEDZI WASZE DZIECKO  I W JAKIEJ POZYCJI SIĘ BAWI !!!  


1.    JEŚLI SIADA W SIADZIE SKRZYŻNYM (nogi zawiązane na kokardkę) – TO DOBRZE TAK TRZYMAĆ.


2.    JEŚLI SIADA NA KOLANACH ZE STOPAMI NA ZEWNĄTRZ – TO POPRAW JE JAK NAJSZYBCIEJ, NIECH USIĄDZIE W SIADZIE SKRZYŻNYM LUB W SIADZIE KLĘCZNYM ALE KONIECZNIE ZE ZŁĄCZONYMI KOLANAMI I STOPAMI (pupa siedzi na obu złączonych piętach).


3.    JEŚLI DZIECKO SIEDZI NA KRZEŚLE ZWRÓĆ UWAGĘ ABY OBIE STOPY STAŁY OBOK SIEBIE NA PODŁODZE I KĄT PROSTY BYŁ POD KOLANAMI I PLECY WYPROSTOWANE.


ZALECANE JEST DLA DZIECKA DUŻO RUCHU, SZCZEGÓLNIE NA ŚWIEŻYM POWIETRZU I JAZDA NA ROWERZE (w obecnej sytuacji zagrożenia koronawirusem oczywiście z daleka od skupisk ludzkich)


OTO KILKA ĆWICZEŃ DLA CAŁEJ RODZINKI:
I.    LEŻENIE NA PLECACH – rowerki (zataczamy nogami koła w powietrzu)
II.    CZWORAKOWANIE - np. z toczeniem piłki głową (ciało podparte tylko na dłoniach i stopach kolana w powietrzu)
III.    LEŻENIE NA PLECACH – odbijanie piłki stopami (kolana i stopy złączone razem uniesione do góry, rodzic rzuca piłkę dziecku na stopy ono ją odbija)
IV.    STANIE NA PIŁCE Z POMOCĄ (stopy mocno przylegają do piłki, rodzic asekuruje dziecko trzymając je za ręce)
V.    LEŻENIE NA BRZUCHU NA PIŁCE – turlanie się na piłce
VI.    W SIADZIE TURLANIE PIŁKI POD STOPAMI
VII.    SIAD PROSTY PIŁKA NA STOPACH – unieść nogi w górę piłka toczy się po nogach do bioder, opuścić nogi i unieść biodra w górę, piłka toczy się do stóp
VIII.    LEŻENIE NA PLECACH – kolana ugięte stopy trzymają piłkę na ścianie, toczenie stopami piłki po ścianie do góry i do dołu
IX.    SIAD PROSTY – turlanie piłki pod uniesionymi nogami z jednej strony na drugą
X.    SIAD PROSTY – podawanie piłki raz pod jedną raz pod drugą nogą
XI.    SIAD Z PIŁKĄ MIĘDZY STOPAMI – podrzucanie piłki do góry i łapanie rękami
XII.    SIAD Z PIŁKĄ MIĘDZY STOPAMI – masowanie stóp
XIII.    SIAD Z PIŁKĄ MIĘDZY NOGAMI – dziecko trzyma piłkę a rodzic próbuje ją zabrać
XIV.    SIAD KLĘCZNY – ukłon japoński (w dłoniach trzymamy piłkę, siedząc na piętach z kolanami złączonymi wysuwamy piłkę jak najdalej do przodu po podłodze)
XV.    PODPÓR TYŁEM – piłka między kolanami, stopy razem – unoszenie bioder w górę wytrzymać kilka sekund i przechodzimy z powrotem do siadu


UWAGA: W ĆWICZENIACH III – IX ZWRÓCIĆ UWAGĘ ABY KOLANA I STOPY BYŁY RAZEM ŻYCZĘ MIŁEJ ZABAWY
mgr Anna Adamczyk

 

Witamy Was serdecznie.

Niestety, nie możemy spotkać się w naszym Przedszkolu, ale mamy dla Was propozycje miłego spędzenia tego czasu w domu :)

 

Nadszedł długo oczekiwany koniec roku. Pamiętacie z ilu miesięcy składa się rok? Potraficie je wymienić? Udało się? Jeżeli tak to świetnie! A teraz posłuchajcie...

Baśń o dwunastu braciach

Baśnie i bajki polskie - Dwanście miesięcy

Nauka nazw miesięcy

 

„Efekty specjalne” – zabawa badawcza

Kochani, śniegu za oknem niestety nie widać, więc jeżeli macie ochotę proponujemy wykonanie sztucznego śniegu: potrzebujemy kilka opakowań sody oczyszczonej oraz piankę do golenia. Mieszamy składniki do momentu uzyskania efektu śniegu. Może spróbujecie ulepić bałwana :)

Zobaczcie, jak sztuczny śnieg wykonały dzieci

                                             

KOLOROWE   ZABAWY  NA   POCHMURNE  DNI

Kochani zapraszamy do aktywnego działania. Ponizej znajdziecie pomysły na zabawy, które dadzą Wam trochę radości i  pozwolą na ciekawe spędzenie czasu w domu.

 

Historia pewnej żaby - audiobook.

Posłuchajcie bajki o zabie. spróbujcie opowiedzieć jej treść i wymienić nazwy zwierząt , które w niej wystepowały. 

 

Kosmo zabka - piosenka

Posłuchajcie piosenki o żabce , a potem razem z nią zatańczcie. Sprawdźcie czy potraficie się poruszac tak jak ona . Wiem , że na pewno Wam sie to uda bo jesteście bardzo zwinni.

Oto tekst piosenki

Refren
Ja jestem kosmiczną żabką.
Czy Ty lubisz mnie?
Tak bardzo chcę
Ja lubię cię!
Ja jestem kosmiczną żabką.
Czy polubisz mnie?
Tak bardzo chcę
Ja lubię cię!

Kuma, kuma, kuma, kuma
Ja lubię cię!
Kuma, kuma, kuma, kuma
Czy lubisz mnie?

1. Kum, kum
Zielone łapki mam.
Kum, kum
A ty, jakie masz?
Kum, kum
Tu moje nóżki są.
Kum, kum
Więc skaczmy razem, hop!

Refren

Ja jestem kosmiczną żabką
Czy Ty lubisz mnie?
Tak bardzo chcę
Ja lubię cię!
Ja jestem kosmiczną żabką
Czy polubisz mnie?
Tak bardzo chcę
Ja lubię cię!

Zobacz, jak ja tańczę
Robię wywijańce.
Zobacz, jak ja tańczę
Robię wywijańce.

Kuma, kuma, kuma, kuma
Ja lubię cię!
Kuma, kuma, kuma, kuma
Czy lubisz mnie?

Masażyk relaksacyjny

Zaproście do zabawy rodzica lub rodzeństwo . Usiądźcie i na przemian wykonajcie na plecach drugiej osoby masażyk

Świeci gwiazdka    (rozcieranie palcami pleców sąsiada od środka do boków, promieniście)

Gwiazdek sto.            (stukanie opuszkami palców po całych plecach)

Skaczą dzieci.           (dłonie złożone w łódeczki oklepują całe plecy sąsiada)

Hop, hop, hop!

Tu choinka.                (palcami rysują choinkę od góry do dołu)

Tam choinka.

A tu uśmiechnięta      (zataczanie całą dłonią półkola od jednego boku do

minka.                          drugiego boku)

W białym śniegu         (dłonie złożone w piąstki zataczają duże koła na plecach)

Suną sanki                    (energiczne głaskanie pleców otwartymi dłońmi z góry

A w tych sankach           na dół)

Dwa bałwanki                (wszystkie palce złączone w „dzióbek” wystukują kółka)

 

Ponizej znajdziecie pomysły na zabawy z prostymi rekwizytami.

oraz różne ciekawe propozycje prac plastycznych. Kazdy z Was będzie mógł sie poczuć artystą. Miłego tworzenia.

Zabawy plastyczne

 

Kochani, posłuchajcie pastorałki „Pastuszek bosy”:

 

Pastorałka, czyli piosenka ludowa o tematyce świątecznej, pochodzi od słowa pasterz, czyli opiekun zwierząt. Kolęda zaś to pieśń religijna, śpiewana w kościołach.

Powiedzcie: Jaki był pastuszek? Na czym grał? Co robił? Gdzie spał? Kto obudził pastuszka? Co powiedzieli aniołowie? Co mu dał anioł? Co zrobił pastuszek? itp.

 

Pobawmy się przy muzyce… smiley

- "Głowa, ramiona, kolana, pięty"

- "Ręce do góry"

- ”Pingwinek”

                                          

O, jak przyjemnie i jak wesoło w pingwina bawić   - bierzemy rączki pod boczki i  wystawiamy raz prawą  raz lewą nogę w bok

się, się, się.           -  trzy podskoki obunóż w miejscu

Raz nóżka prawa      – wystawiamy prawą nogę w bok

raz nóżka lewa        – wystawiamy lewą nogę w bok

do przodu              - obunóż skok do przodu

do tyłu                 -  obunóż skok do tyłu

i raz, dwa, trzy!"       - trzy podskoki obunóż w miejscu

 

Kochani, jeśli chcecie możecie wykonać – Pingwina  z łupinki orzecha

Materiały:

  • czarna kartka z bloku technicznego
  • łupinka od orzecha włoskiego
  • ruchome oczka lub biała i czarna plastelina
  • pomarańczowa plastelina
  • klej
  • nożyczki
  • biała farba
  • pędzel

Łupinkę od orzecha włoskiego malujemy na biało. Z czarnej kartki wycinamy kontur pingwina. Łupinkę naklejamy w miejscu brzucha. Z pomarańczowej plasteliny formujemy dziób i płetwy i przyklejamy je w odpowiednich miejscach. Nad dziobem doklejamy ruchome oczka lub oczka wykonane np. z plasteliny.

Miłej zabawy!

Kochani, jeśli możecie zrobić zdjęcia Waszych prac i wysłać  je na nasz grupowy mail, z przyjemnością je obejrzymy!

 

 

Gwiazdeczka

Pójdźmy wszyscy do stajenki

Przybieżeli do Betlejem Pasterze

Cicha noc

Gdy śliczna Panna Syna kołysała

Życzenia

Linki

d

 

 

 

× Ta strona używa plików cookies. Dowiedz się o celach i zasadach ich wykorzystywania.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z ustawieniami swojej przeglądarki.